ရာသီအလိုက် စွမ်းအင်သိုလှောင်မှုဖြစ်စေ၊ သုညထုတ်လွှတ်မှုရှိသော လေကြောင်းပို့ဆောင်ရေး၏ ကြီးမားသော ကတိကဝတ်ဖြစ်စေ ဟိုက်ဒရိုဂျင်ကို ကာဗွန်ကြားနေရေးအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော နည်းပညာလမ်းကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ရှုမြင်ခဲ့ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဟိုက်ဒရိုဂျင်သည် လက်ရှိတွင် ဂျာမနီတွင် ဟိုက်ဒရိုဂျင် အများဆုံးအသုံးပြုသည့် ဓာတုဗေဒလုပ်ငန်းအတွက် အရေးကြီးသော ကုန်စည်တစ်ခုဖြစ်ပြီးဖြစ်သည်။ ၂၀၂၁ ခုနှစ်တွင် ဂျာမန်ဓာတုဗေဒစက်ရုံများသည် ဟိုက်ဒရိုဂျင်တန်ချိန် ၁.၁ သန်းကို သုံးစွဲခဲ့ပြီး ၎င်းသည် စွမ်းအင် ၃၇ တယ်ရာဝပ်နာရီနှင့် ညီမျှပြီး ဂျာမနီတွင် အသုံးပြုသော ဟိုက်ဒရိုဂျင်၏ သုံးပုံနှစ်ပုံခန့်ဖြစ်သည်။

ဂျာမန် ဟိုက်ဒရိုဂျင် လုပ်ငန်းအဖွဲ့၏ လေ့လာမှုတစ်ခုအရ ၂၀၄၅ ခုနှစ်တွင် သတ်မှတ်ထားသော ကာဗွန်ကြားနေမှု ပစ်မှတ် မပြည့်မီ ဓာတုဗေဒလုပ်ငန်းတွင် ဟိုက်ဒရိုဂျင် চাহিদာသည် TWH ၂၂၀ ကျော်အထိ မြင့်တက်လာနိုင်သည်။ ဓာတုအင်ဂျင်နီယာနှင့် ဇီဝနည်းပညာအသင်း (DECHEMA) နှင့် အမျိုးသားသိပ္ပံနှင့် အင်ဂျင်နီယာအကယ်ဒမီ (acatech) မှ ကျွမ်းကျင်သူများ ပါဝင်ဖွဲ့စည်းထားသော သုတေသနအဖွဲ့သည် စီးပွားရေး၊ အုပ်ချုပ်ရေးနှင့် နိုင်ငံရေးသမားများသည် ဟိုက်ဒရိုဂျင်စီးပွားရေး၏ အနာဂတ်အလားအလာများနှင့် တစ်ခုဖန်တီးရန် လိုအပ်သော အဆင့်များကို ပူးတွဲနားလည်နိုင်စေရန် ဟိုက်ဒရိုဂျင်စီးပွားရေးတည်ဆောက်ရန် လမ်းပြမြေပုံတစ်ခုကို ဒီဇိုင်းဆွဲရန် တာဝန်ပေးအပ်ခံခဲ့ရသည်။ ဤစီမံကိန်းသည် ဂျာမန်ပညာရေးနှင့် သုတေသနဝန်ကြီးဌာနနှင့် ဂျာမန်စီးပွားရေးရေးရာနှင့် ရာသီဥတုဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်ဝန်ကြီးဌာနတို့၏ ဘတ်ဂျက်မှ ယူရို ၄.၂၅ သန်း ထောက်ပံ့ငွေ ရရှိထားသည်။ စီမံကိန်းဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသော နယ်ပယ်များထဲမှ တစ်ခုမှာ ဓာတုဗေဒလုပ်ငန်း (ရေနံချက်စက်ရုံများမှအပ) ဖြစ်ပြီး တစ်နှစ်လျှင် ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ် မက်ထရစ်တန်ချိန် ၁၁၂ ခန့် ထုတ်လွှတ်သည်။ ယင်းသည် ဂျာမနီ၏ စုစုပေါင်းထုတ်လွှတ်မှု၏ ၁၅ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ရှိပြီး စုစုပေါင်းစွမ်းအင်သုံးစွဲမှု၏ ၇ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ရှိသည်။

ဓာတုဗေဒကဏ္ဍတွင် စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုနှင့် ထုတ်လွှတ်မှုအကြား ထင်ရှားသော မကိုက်ညီမှုမှာ လုပ်ငန်းသည် ရုပ်ကြွင်းလောင်စာများကို အခြေခံပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဓာတုဗေဒလုပ်ငန်းသည် ကျောက်မီးသွေး၊ ရေနံနှင့် သဘာဝဓာတ်ငွေ့ကို စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်များအဖြစ် အသုံးပြုရုံသာမက ဤအရင်းအမြစ်များကို ဓာတုထုတ်ကုန်များထုတ်လုပ်ရန် ပြန်လည်ပေါင်းစပ်ရန်အတွက် အဓိကအားဖြင့် ကာဗွန်နှင့် ဟိုက်ဒရိုဂျင်အဖြစ် အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာသည်။ ဤနည်းအားဖြင့် လုပ်ငန်းသည် အမိုးနီးယားနှင့် မီသနောကဲ့သို့သော အခြေခံပစ္စည်းများကို ထုတ်လုပ်ပြီး ထို့နောက် ပလတ်စတစ်နှင့် အတုအပ သစ်စေးများ၊ ဓာတ်မြေဩဇာများနှင့် ဆေးများ၊ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာသန့်ရှင်းရေးပစ္စည်းများ၊ သန့်ရှင်းရေးပစ္စည်းများနှင့် ဆေးဝါးများအဖြစ် ထပ်မံပြုပြင်ထုတ်လုပ်သည်။ ဤထုတ်ကုန်အားလုံးတွင် ရုပ်ကြွင်းလောင်စာများပါဝင်ပြီး အချို့မှာ ရုပ်ကြွင်းလောင်စာများဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းထားပြီး မီးရှို့ခြင်း သို့မဟုတ် သုံးစွဲခြင်းသည် လုပ်ငန်း၏ ထုတ်လွှတ်မှု၏ ထက်ဝက်ခန့်ရှိပြီး ကျန်တစ်ဝက်မှာ ပြောင်းလဲခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်မှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

စိမ်းလန်းသော ဟိုက်ဒရိုဂျင်သည် ရေရှည်တည်တံ့သော ဓာတုဗေဒလုပ်ငန်းအတွက် အဓိကသော့ချက်ဖြစ်သည်

ထို့ကြောင့် ဓာတုဗေဒလုပ်ငန်း၏ စွမ်းအင်သည် ရေရှည်တည်တံ့သော အရင်းအမြစ်များမှ လုံးဝလာသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ထုတ်လွှတ်မှုကို ထက်ဝက်သာ လျှော့ချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဓာတုဗေဒလုပ်ငန်းသည် ရုပ်ကြွင်း (မီးခိုးရောင်) ဟိုက်ဒရိုဂျင်မှ ရေရှည်တည်တံ့သော (အစိမ်းရောင်) ဟိုက်ဒရိုဂျင်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းဖြင့် ၎င်း၏ထုတ်လွှတ်မှုကို ထက်ဝက်ကျော် လျှော့ချနိုင်သည်။ ယနေ့အထိ၊ ဟိုက်ဒရိုဂျင်ကို ရုပ်ကြွင်းလောင်စာများမှ အများစုထုတ်လုပ်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ဟိုက်ဒရိုဂျင်၏ ၅% ခန့်ကို ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမြဲ အရင်းအမြစ်များမှ ရရှိသော ဂျာမနီနိုင်ငံသည် နိုင်ငံတကာ ဦးဆောင်နိုင်ငံတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၂၀၄၅/၂၀၅၀ တွင် ဂျာမနီ၏ ဟိုက်ဒရိုဂျင် চাহিদာသည် ခြောက်ဆကျော် တိုးလာပြီး TWH ၂၂၀ ကျော်အထိ ရှိလိမ့်မည်။ အမြင့်ဆုံး চাহিদာသည် ၂၈၃ TWH အထိ မြင့်မားနိုင်ပြီး လက်ရှိသုံးစွဲမှု၏ ၇.၅ ဆနှင့် ညီမျှသည်။